111

۶ آگوست (۱۵ اسد/ مرداد)– روز جهانی آگاهی از نیازهای توسعه‌ای ویژه و چالش‌های کشورهای محصور در خشکی

⏰۲

در ۶ اگوست (۱۵ اسد/ مرداد) نخستین بزرگداشت روز جهانی آگاهی از نیازهای توسعه‌ای ویژه و چالش‌های کشورهای محصور در خشکی (LLDCs) برگزار می‌شود—روزی که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به منظور برجسته‌سازی نابرابری‌های ساختاری که ۳۲ کشور محصور در خشکی در افریقا، آسیا، اروپا و امریکای جنوبی با آن روبه‌رو هستند، تصویب شده است.

چرا این روز مهم است

ما در یک لحظه‌ی سرنوشت‌ساز قرار داریم. کشورهای محصور در خشکی، میزبان بیش از ۶۰۰ میلیون انسان اند که با چالش‌های پیچیده‌ای همچون نبود دسترسی مستقیم به دریا، انزوای جغرافیایی، و هزینه‌های تجارتی ۳۰ درصد بلندتر از کشورهای ساحلی مواجه اند. این کشورها به شدت وابسته به کشورهای ترانزیتی همسایه هستند—که خود نیز اغلب در حال توسعه‌اند—برای اتصال به بازارهای جهانی.

پیامدهای این وضعیت بسیار جدی است:

  • تأخیرهای حمل‌ونقل و هزینه‌های بلند، رشد اقتصادی و امنیت غذایی را تضعیف می‌کند.
  • فرصت‌های صادراتی کاهش می‌یابد و سرمایه‌گذاری خارجی کاهش می‌یابد.
  • بیش از ۴۰ درصد از جمعیت شهری کشورهای محصور در خشکی در محلات غیررسمی و فاقد خدمات اساسی زندگی می‌کنند، و میزان سوءتغذیه در این کشورها بیش از دو برابر میانگین جهانی است.
  • ۱۶ کشور از این ۳۲ کشور در عین حال جزو کشورهای کمتر توسعه‌یافته (LDCs) نیز هستند که با آسیب‌پذیری‌های چند‌جانبه مواجه اند.

چرا برای ما مهم است

این روز برای ما در انستیتوت رویا برای عدالت جهانی اهمیت خاصی دارد، به‌ویژه به این دلیل که افغانستان—که یکی از آسیب‌پذیرترین کشورهای محصور در خشکی جهان است—در محور ماموریت ما قرار دارد. توسعه در افغانستان نه تنها به دلیل جنگ و بی‌ثباتی سیاسی، بلکه به سبب موقعیت جغرافیایی محصور در خشکی نیز با چالش‌های مزمن روبه‌رو بوده و هست، که منجر به محرومیت گسترده و چالش‌های حقوق بشری می‌گردد.

از آگاهی تا عمل

بزرگداشت امسال، هم‌زمان با آمادگی‌ها برای سومین کنفرانس سازمان ملل متحد درباره کشورهای محصور در خشکی در سال ۲۰۲۵ برگزار می‌شود—نشستی برای تجدید تعهد جامعه جهانی به برنامه عمل ویانا و تدوین استراتژی‌هایی فراگیر که هیچ کشوری را نادیده نگیرد.

ما نیز با این فراخوان جهانی هم‌صدا هستیم تا:

  • زیرساخت‌ها و همکاری‌های منطقه‌ای تقویت شود،
  • موانع تجارتی مرتبط با ترانزیت کاهش یابد،
  • پیامدهای حقوق بشری انزوا و توسعه‌نیافتگی بررسی و حل‌وفصل شود،
  • و صدای کشورهای محصور در خشکی در سیاست‌گذاری‌های جهانی تقویت گردد.

جغرافیا نباید سرنوشت ملت‌ها را تعیین کند. در این نخستین روز جهانی، بیایید تعهد خود را برای دستیابی همگان به فرصت‌ها، کرامت انسانی و توسعه پایدار تجدید کنیم.

توضیح عکس: 

بورکینافاسو که در فاصله‌ای بیش از ۵۰۰ کیلومتر از سواحل اقیانوس اطلس واقع شده، یکی از ۱۶ کشور در حال توسعه بدون دسترسی به دریا در قاره آفریقا است. عکس: برنامه توسعه سازمان ملل متحد / اورلیا روسک