⏰ ۵
جدیدترین گزارش سازمان ملل متحد درباره وضعیت امنیت غذایی و تغذیه در جهان (SOFI) (منتشر شده در روز چهارشنبه، ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴، برابر ۳ اسد ۱۴۰۳) میگوید پیشرفت در مبارزه با گرسنگی جهانی ۱۵ سال به عقب بازگشته و در سال ۲۰۲۳ حدود ۷۳۳ میلیون نفر در وضعیت گرسنگی بودهاند؛ یعنی یک نفر از هر ۱۱ نفر در جهان و یک نفر از هر ۵ نفر در آفریقا.
ماکسیمو توررو، اقتصاددان ارشد سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل (FAO)، با اشاره به اهداف توسعه پایدار (SDGs) و بهطور خاص هدف شماره ۲ (پایان دادن به گرسنگی) گفت: «حقیقت این است که ما همچنان از هدف رهایی جهان از گرسنگی، ناامنی غذایی و سوء تغذیه تا سال ۲۰۳۰ بسیار دور هستیم». او گفت اگر روندهای کنونی ادامه یابد حدود ۵۸۲ میلیون نفر تا سال ۲۰۳۰ همچنان با گرسنگی مواجه خواهند بود که نیمی از آنها در آفریقا خواهند بود. علیرغم پیشرفت در ترویج شیردهی مادران به کودکان، سطح گرسنگی جهانی به مدت سه سال متوالی ثابت باقی مانده است.
طبق گزارش مشترک FAO، صندوق بینالمللی توسعه کشاورزی (IFAD)، صندوق کودکان سازمان ملل متحد (UNICEF)، برنامه جهانی غذای سازمان ملل (WFP) و سازمان بهداشت جهانی (WHO)، بین ۷۱۳ میلیون تا ۷۵۷ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ دچار سوء تغذیه بودند، حدود ۱۵۲ میلیون نفر بیشتر از سال ۲۰۱۹.
وضعیت خاص آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین
روندهای منطقهای تفاوت آشکاری را نشان میدهد، بهطوریکه گرسنگی در آفریقا همچنان رو به افزایش است و ۲۰.۴ درصد از جمعیت را تحت تاثیر قرار میدهد، در حالی که در آسیا ثابت مانده و ۸.۱ درصد است. این امر به ویژه نگران کننده است زیرا این منطقه بیش از نیمی از کسانی که با گرسنگی مواجه هستند را در خود جای داده است. آمریکای لاتین نشان داده است که ۶.۲ درصد از جمعیت آن با گرسنگی مواجه هستند. با این حال، از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳، گرسنگی در غرب آسیا، کارائیب و بیشتر زیرمناطق آفریقا افزایش یافته است. آقای توررو از FAO خاطرنشان کرد که آفریقا با یک چالش منحصر به فرد مواجه است زیرا تنها منطقهای است که به دلیل سه عامل اصلی، یعنی «درگیریها»، «بحران شدید زیست محیطی» و «رکود اقتصادی» گرسنگی در آن افزایش یافته است. از میان این عوامل، او تاکید کرد که جنگ همچنان «یک عامل اصلی» گرسنگی است و بحران غذایی را در کشورهای مختلف تشدید میکند.
عدم دسترسی به غذای کافی
یافتههای کلیدی دیگر این گزارش نشان میدهد که دسترسی به غذای کافی برای میلیاردها نفر همچنان دور از دسترس است. در سال ۲۰۲۳، حدود ۲.۳۳ میلیارد نفر در سطح جهان با ناامنی غذایی متوسط یا شدید مواجه بودند، تقریباً به همان تعداد که در دوران همهگیری کووید-۱۹ بود. بیش از ۸۶۴ میلیون نفر دچار ناامنی غذایی شدید بودند، به این معنی که مجبور بودند دورههایی بدون غذا را سپری کنند. در حالی که آمریکای لاتین شاهد بهبود امنیت غذایی بوده است، در آفریقا، ۵۸ درصد از مردم این قاره به طور متوسط یا شدید با ناامنی غذایی مواجه هستند. دلایل اقتصادی برای گرسنگی جهانی همچنان یک مسئله مهم است: گزارش نشان داد که ۲.۸ میلیارد نفر در سال ۲۰۲۲ قادر به تأمین رژیم غذایی سالم نبودند. تفاوت بین کشورهای با درآمد بالا و پایین آشکار است، بهطوریکه تنها ۶.۳ درصد از مردم در کشورهای با درآمد بالا قادر به تأمین رژیم غذایی سالم نیستند، در حالی که این رقم در کشورهای فقیرتر ۷۱.۵ درصد است. و اگرچه آسیا، آمریکای شمالی و اروپا بهبودهایی را نشان دادهاند، وضعیت در آفریقا بدتر شده است.
ارتباط همهگیری کرونا با گرسنگی
کووید-۱۹ همچنان یک نشانگر قابل توجه در مبارزه با گرسنگی جهانی است، بهطوریکه تعداد افرادی که قادر به تأمین رژیم غذایی سالم در سال ۲۰۲۲ بودند، در کشورهای با درآمد بالا و متوسط بالا به سطح پیش از همهگیری کاهش یافت. از سوی دیگر، در کشورهای با درآمد پایین تا سال ۲۰۲۲، تعداد افرادی که قادر به خرید غذای کافی نبودند به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۱۷ رسید. در سال ۲۰۲۰، ۱.۶۸ میلیارد نفر در سطح جهان قادر به تأمین رژیم غذایی سالم نبودند که ۵۹ درصد افزایش در کشورهای با درآمد متوسط پایین را نشان میدهد. آقای توررو این تفاوت را به “افزایش قابل توجه نابرابریها بین کشورها و مناطق ناشی از کووید-۱۹” نسبت داد.
اهداف تحقق یافته – اهداف محقق نشده
پیشرفت در تغذیه کودکان مختلط بوده است، گزارش سازمان ملل نشان میدهد. اگرچه نرخ شیردهی انحصاری به ۴۸ درصد افزایش یافته است، اما سطح وزن کم هنگام تولد در حدود ۱۵ درصد ثابت مانده و کوتاهی قد در کودکان زیر پنج سال به ۲۲.۳ درصد کاهش یافته است – که همچنان کمتر از اهداف است. پیشرفت کمی در مبارزه با لاغری و کمخونی در زنان مشاهده شده، در حالی که چاقی بزرگسالان همچنان رو به افزایش است و به ۱۵.۸ درصد در سال ۲۰۲۲ رسیده است و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ بیش از ۱.۲ میلیارد بزرگسال چاق وجود داشته باشد. نویسندگان این گزارش معتقدند این ارقام پیچیدگی سوءتغذیه را در همه اشکال آن نشان میدهد و نیاز به مداخلات هدفمند دارد، در حالی که تورم مداوم قیمت غذا، درگیریها، تغییرات اقلیمی و رکودهای اقتصادی وضعیت ناامنی غذایی و سوءتغذیه را در سطح جهانی بدتر میکند.
تلاش برای پایان دادن به گرسنگی
با توجه به موضوع گزارش امسال – «تأمین مالی برای پایان دادن به گرسنگی، ناامنی غذایی و همه اشکال سوءتغذیه» – توصیههای آن بر رویکردی جامع برای دستیابی به SDG 2: پایان دادن به گرسنگی متمرکز است. این شامل تحول در سیستمهای کشاورزی-غذایی، رسیدگی به نابرابریها و دسترسی و مقرون بهصرفهکردن رژیمهای غذایی سالم است. این گزارش خواستار تأمین مالی افزایشیافته و مقرون بهصرفه و رویکرد استاندارد شده به امنیت غذایی و تغذیه است. آقای توررو توضیح داد: «یکی از توصیههای اصلی این است که یک تعریف مشترک ایجاد کنیم تا متوجه شویم چه چیزی را تأمین مالی میکنیم و عناصر کلیدی که باید در این تعریف گنجانده شوند. این امر پاسخگویی اهداکنندگان را افزایش میدهد و تصویری واضحتر از جریانهای مالی ارائه میدهد».
رؤسای آژانسهای سازمان ملل، از جمله مدیرکل FAO، کو دونگیو، و مدیر اجرایی صندوق کودکان سازمان ملل (UNICEF)، کاترین راسل، تأکید کردند که پر کردن شکاف مالی بسیار مهم است. آنها تأکید کردند که سرمایهگذاری قابل توجهی برای پایان دادن به گرسنگی و سوءتغذیه لازم است و آن را هم به عنوان یک سرمایهگذاری آینده و هم یک تعهد اساسی مطرح کردند. از ۱۱۹ کشور با درآمد پایین و متوسط که در این گزارش آمده است، ۶۳ درصد دسترسی محدودی به تأمین مالی دارند. این کشورها همچنین تحت تأثیر عوامل متعدد ناامنی غذایی قرار دارند. هماهنگی بهتر دادهها، تحمل ریسک بالاتر و شفافیت بیشتر برای پر کردن شکاف مالی و تقویت تلاشهای امنیت غذایی جهانی کلیدی هستند. آقای توررو گفت: «ما باید درک کنیم که سیستمهای کشاورزی-غذایی ما به دلیل تغییرات اقلیمی با افزایش خطر و عدم قطعیت مواجه هستند… اهداکنندگان باید تحمل ریسک بیشتری را بپذیرند تا تأمین مالی مؤثر را فعال کنند».